De Verhalenchallenge

Er was eens .....

Inleiding voorgelezen door juf Els ....
Lang geleden was ons land woest en leeg. Soms trokken er mensen door het land. Ze leefden van wat ze vonden: noten, vruchten, zaden en planten. Soms vingen ze een vis of een rendier. Dan aten ze die vis of dat rendier op. Rauw. Om te koken, te bakken of te braden was vuur nodig, en dat was moeilijk te maken. Het lukte maar heel af en toe. 
In die tijd hadden de mensen maar weinig spullen. Ze hadden wel bijlen en messen van steen. Die hadden ze zelf gemaakt. Als je maar lang genoeg met de ene steen tegen de andere hakte, kreeg zo'n steen een scherpe rand. Daarmee kon je een rendier slachten of een boom omhakken.
Er kwam een tijd dat het sneeuwde en vroor zonder dat er een eind aan leek te komen. Het land raakte bedekt onder een dikke laag ijs. De mensen trokken naar warmere landen. Zelfs voor de dieren was het te koud. ook de beren, de wolven en de mammoeten trokken weg. 
Een paar duizend jaar later werd het pas weer wat warmer in ons land. Het ijs smolt. Eén voor één kwamen de dieren terug. Eerst de vissen en de vogels. Toen de rendieren, de wolven en de wilde varkens. En ten slotte ook de mensen. 
In die tijd was er een jongen die Jurre heette. Jurre had een zus, Maren.
"Wat ben je aan het doen?" vroeg Maren op een dag aan haar broer.

2de deel geschreven door groep 5; Stella en Julie
Maren liet de kruik per ongeluk vallen op een steen. Oepsie ...
Maren riep Jurre en Jurre zei; "Oh nee! Dan gaan we maar vissen. Ik heb een snoek gevangen. Dat is een lekker avondmaal. Kom, we gaan nog meer vangen. Oh nee, dit is een te zware vis en Jurre valt in het water. Aaaaaah.... Maren duikt erachter aan. Maren ziet Jurre in het net liggen en ze trekt hem naar boven. Maren zegt tegen Jurre: "Kom, dan gaan we terug en gaan we jagen op een zwijn en daar maken we dan een deken van, zodat jij het weer warm krijgt. Kom! We gaan het bos in. Ik zie daar iets! Aaaaaaah!!! Het is een dinosaurus! RENNEN!!! Maren zegt: Jurre, volgens mij krijg je het nu vanzelf warm. Om te ontsnappen klimmen ze in een boom. Kun je me vertellen hoe we hier nu weer uit komen? vraagt Jurre aan Maren. Dat is een goede vraag! Kom, we springen gewoon, ook al breken we een arm .....

3de deel geschreven door groep 6
Ze zien dat het beest verdwenen is. Daarom springen ze uit de boom. Maren heeft een zachte landing in het diepe gras. Maar Jurre schreeuwt het uit! Hij huilt keihard. Jurre breekt zijn sleutelbeen. Maren komt helpen en samen lopen ze snel terug naar het kamp.
Thuis vertellen ze over de Dino. Papa begint te lachen. "Dino's bestaan helemaal niet meer, maar vertel eens; Hoe zag die Dino van jullie er uit??"
"Hij had hele grote gebogen slagtanden, hele grote, dikke poten met overal lange haren. Oh ja, en hij had kleine ogen en ook harige flaporen en een grote slurf." "Oh! Maar dan moet dat een mammoet geweest zijn. Wat een ontdekking Jurre," zegt papa. Dat moet ik de andere mannen vertellen, want dan gaan we op mammoetjacht. "Dan hebben we straks genoeg vlees voor de winter. Nu moeten we eerst naar het kruidenvrouwtje. Dan kan die Jurres schouder genezen met kruiden of een drankje."
Als Jurre thuis in bed ligt, roept vader de mannen bij elkaar om de jacht te bespreken. Maren luistert stiekem mee en ook Jurre ........

4de deel geschreven door groep 7 geschreven door Noor Mara Puck Danée Rhaffylyn
De vader van Jurre en Maren gaan overleggen met de anderen hoe ze de mammoet kunnen slachten. Jurre en Maren luisteren mee. Zijn vader zegt: "We moeten eerst messen en speren gaan maken. Dan gaan we morgen op zoek naar de mammoet. " "Dat is goed," zeggen de anderen en toen liepen ze met z'n allen weg. Jurre zegt: "Ik wou dat ik mee mocht. Dat zou zo cool zijn!" "Waarom zou je dat willen? Het is heel gevaarlijk en je hebt last van je arm,"zegt Maren. De volgende dag ging Jurre naar zijn vader. "Mag ik mee pap, aaasssjjjeeeeblieeeeeff." "Nee Jurre. Je bent te jong en het is heel gevaarlijk. Als je ouder bent, dan mag je mee." "Okéee, zucht Jurre.

Maren en Jurre hoorden de mannen verder vergaderen. Ze hoorden van alles, maar ze verstonden het niet goed. Het enige wat ze hoorden was: "Morgen bij zonsopkomst in het veld." De mannen gingen verder met speren maken en Maren en Jurre liepen snel weg.
De volgende ochtend hoorde Jurre zijn moeder iets tegen de mannen roepen: "Als de mammoet te wild is, rennen jullie maar naar het oude kamp!" Toen de mannen vertrokken, ging Jurre toch stiekem achter ze aan. Hij verstopte zich in de bosjes en zag heerlijk zoete besjes en at er een paar. Jurre had zijn handen nu vies en veegde het af aan zijn kleren. Blijkbaar vond de mammoet de geur van besjes heel lekker. De mannen hoorden de mammoet aankomen en verstopten zich in de bosjes. De mammoet rook de besjesgeur van Jurre en rende achter hem aan. Jurre was helemaal in paniek en dacht aan wat zijn moedere tegen de mannen zei: "Als de mammoet wild is, ren naar het oude kamp!" Dus rende hij naar het oude kamp. Bij het kamp aangekomen, kroop hij in een tent. Hij hoorde de mammoet aan komen rennen en alle tenten kapot maken. De mammoet kwam steeds dichterbij! Jurre riep: "Help!!!!" Maren hoorde het en schrok wakker ..........................

5de deel geschreven door groep 8 (Forat, Guusje en Mado):
'Wat is er aan de hand?', riep Maren. 'Help!!!', riep Jurre nogmaals, 'de mammoet wordt wild, HELP!!!'
Jurre werd steeds banger en riep nogmaals 'HELP!!!' Maren wist niet waar Jurre was en ze maakte zich grote zorgen om haar broer. Ze moest haar broer vinden en snel!

Intussen waren de mannen ook op zoek gegaan naar de mammoet. Toen zei de vader van Jurre en Maren. 'Zullen we naar het oude kamp gaan?', misschien is hij wel daar. Ondertussen was Maren ook al op zoek gegaan naar haar broer. Ze kwam uit bij het oude kamp waar ze maar één tent zag staan. Aan de andere kant zag ze haar vader met alle jagers staan. Net op dat moment rende de mammoet naar de tent waar Jurre in zat. Maar veel verder kwam de mammoet niet! De vader van Jurre en Maren gaf een teken en alle jagers vielen tegelijk aan. 'Aanvallen!' Er kwam een vreugdekreet. 'We hebben hem!!!'

Toen was er ineens een enorme stilte, totdat vader Jurre aansprak en zei: 'Wat bezielde jou nu Jurre?'
'Je had wel dood kunnen zijn!' Gelukkig leefde Jurre nog! De vader van Jurre zei: 'Laten we teruggaan naar ons kamp.' Ze moesten eerst met z'n allen nog de mammoet vastbinden en meeslepen. Toen ze eindelijk terugkwamen bij het kamp was er een groot feest tot middernacht. De hele winter was er genoeg eten voor iedereen!

Einde








 

Powered by BasisOnline